و همچنين بيوك و يا پيوك را با « گاف » فارسى آخر نيز آورده‌اند و باز در صحاح الفرس آمده است كه بيوگ به معناى عروس باشد و باز گويد بيوگانى عروسى بود و بيوگ عروس را خوانند . در صحاح الفرس يعنى قديم‌ترين لغت‌نامهء پارسى از قول عنصرى آمده است . ساخت آنگه يكى بيوگانى * هم بر آيين و رسم يونانى « 1 » به‌هرصورت چه بيوك و چه پيوك ، صورت پيوك نام اين ديه است و گذاشتن نام عروس بر روى ديه امرى است كه سخت مطلوب و مطبوع اتفاق افتاده است و به واژه‌هاى عروس و عروسان ( لاهيجان ، شاهرود ، نايين ) و يا عروسك و عروس محله ( رودسر ) در نام ديه‌ها زياد برخورد مىكنيم . علت آن شايد اين باشد كه عروس مظهر زيبايى و آراستگى است و هر چيزى كه در نهايت زيبا و آراسته باشد آن را به عروس تشبيه مىكنند . يكى نغز كشتى بسان عروس * بياراست مانند چشم خروس فردوسى چشم خروس هم باز رمز و آيت زيبايى و دلاويزى است و به حكم طبيعت زيباپسند ، آريايى را خوش مىافتاده است كه نام محل خود را زيبا بگذارد . آن هم يا به لغت فارسى كهن بيوك و يا به لغت جديدتر تازى عروس .

--> ( 1 ) - ن . ك . به : صحاح الفرس ذيل اين واژه .